Monday, March 04, 2013

ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆ!

ಬದುಕಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ
ಕಾಲಾತೀತವಾಗಿ
ನಿನ್ನೆ, ಇಂದು, ನಾಳೆಗಳ
ಹಂಗಿಲ್ಲದೇ...
ಹಂಗಿನರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿರುವುದಕಿಂತ
ಬೀದಿ ಅಲೆಯಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ
ಯಾವ ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ!

ಎಲ್ಲಿದೆ ಹಂಗು?
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದು ಎಂದೆಯಾ?
ಕಾಲವಾದರೂ ಕಂಡಿದ್ದರೆ
ಹಿಡಿದು ತಾ ನನ್ನೆದುರು
ಗಡಿಯಾರದ ತಿರುಗೋ ಮುಳ್ಳುಗಳ
ಸಮಯವೆಂದು ತಿಳಿದೆಯಾ ಮಳ್ಳ?
ನಮ್ಮನೆಯ ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳುಗಳು ಚಲಿಸದೇ
ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲ,
ಆಗಲೇ ಹದಿ’ಮೂರು’ ’ದಿನ’ಗಳಾಯ್ತು!

ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ್ದೆಲ್ಲ
ತೋರಿಸುವ ಚಪಲ
ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ
ಆ ಕವಿ, ಈ ಚಿತ್ರಕಾರ
ಮತ್ತೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳ
ಕೊರಳ ಹಾರ!

ಅಲ್ಪರು ನಾವೆಲ್ಲ
ಭೂಮಿ ತಾಯಿಯ ಮುಂದೆ
ಅವಳಿಗೂ ಇದೇ ಚಪಲ
ಅರಿವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ!

ಆಕರ್ಷಣೆ, ಅಲ್ಲಲ್ಲ
’ಗುರುತರ’ ಆಕರ್ಷಣೆ,
ಅಲ್ಲಲ್ಲ, ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯ
ಹೇಗೆ ತೋರುವಳಮ್ಮ?


ನ್ಯೂಟನ್ನನ ಸೇಬು
ಕೆಳಗುರುಳಿದಂತೆ
ಜೀವವೂ ಉರುಳಬಲ್ಲದಂತೆ
ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯಿಂದ!
ನ್ಯೂಟನ್‍ಗೂ ನನಗೂ
ಎತ್ತಿಂದೆತ್ತಣ ಸಂಬಂಧ?
ಯಾವ ಜನ್ಮದ, ಋಣಾನುಬಂಧ?! :-)

ಬಂಧಗಳಿರದ ಬದುಕು
ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆನಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ
ನಿಡುಸುಯ್ಯಬೇಕೆನಿಸುವುದು ಮತ್ತೆ-ಮತ್ತೆ!
ಮುಕ್ತಿ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ
ಕಲ್ಪನೆಯ ಕೂಸೆನಿಸಿದಾಗ
ಮರಳುತ್ತೇನೆ ನಾನು
ವಾಸ್ತವತಾವಾದಿಯಂತೆ!


Thursday, February 21, 2013

ಮೌನ - ಸ್ಪಂದನ



ಹೃದಯದಿ ತುಂಬಿರಲು
ನೂರೆಂಟು ಭಾವ
ವಿವರಿಸಬಲ್ಲುದೆ ಶಬ್ದ-ಕೋಶ
ಮನದಿ ತುಂಬಿದ ತುಮುಲಗಳ...
ಆತ್ಮೀಯರ ಮನ ಮುಟ್ಟುವಂತೆ?


ಮಾತೆಯ ಮಮತೆಯ ಸ್ಪರ್ಶ..
ಮುಗ್ಧ ಮಗುವಿಗೆ ನೀಡುವ ಸಿಹಿ ಮುತ್ತು
ಮಾತನಾಡುವುದೇ ಪದಗಳಲಿ?
ಪದಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬೆಲೆಯೆಲ್ಲಿ?
ತುಂಬಿ ಬಂದಿರಲು ಪ್ರೀತಿ ಮನದಲಿ..


ಒಂದು ಕಣ್ಣಿನ ನೋಟ..
ನುಡಿವುದು ನೂರು ಮಾತುಗಳ
ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ಹೃದಯ
ಬೇಕಿಲ್ಲ ಮಾತುಗಳ ಆಶ್ರಯ..


ಹೃದಯದಾಳದಲಿ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ
ನೋವು-ದುಃಖಗಳ
ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಬರಿ ಮಾತಿನಲಿ?
ಎಲ್ಲ ಮಾತುಗಳು ಕರಗಿ ನೀರಾಗುವವು
ಮೌನ ರಾರಾಜಿಸುವುದಿಲ್ಲಿ...


ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆ ಮಾತು ಅಗತ್ಯ
ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕು ನಕಾರ..
ಆದರೆ
ಹೃದಯವಂತರ ಲೋಕದಲಿ
ಭಾವನೆಗಳ ಸಂಗಮದಲಿ..
ಮಾತು ಬೆಳ್ಳಿ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮೌನಬಂಗಾರ!


 ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಅಂತರ್ಜಾಲ 

Wednesday, January 30, 2013

ಮೇಣದ ಬತ್ತಿ



ನೀನೆಂಬ ಮೇಣದಲಿ
ನಾನೆಂಬ ಬತ್ತಿ
ಜೊತೆಯಾಗಿ ಹಿತವಾಗಿ
ಬೆರೆತಾಯ್ತು ನೂರ್ಕಾಲ
ಬೆಳಗಲಿಲ್ಲ ಇನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿ ಹಣತೆ...
ನನ್ನಲ್ಲೂ, ನಿನ್ನಲ್ಲೂ
ನಮ್ಮ ಮೌನಗಳಲ್ಲೂ
ನುಸುಳಲಿಲ್ಲ ಯಾವ ಕುಂದು-ಕೊರತೆ!

ಸುಮ್ಮನೇ ಕಾಯುವುದೂ
ಒಂದು ತೆರನಾದ ತಪಸ್ಸು
ಆರಾಮಾಗಿದ್ದುಬಿಡೋಣ
ಆಗುವವರೆಗೂ ತಮಸ್ಸು..

ಆಮೇಲೆ..
ಅನು-ಕ್ಷಣವೂ ನಾ ಬೆಂದು ಸುಡುತಿರುವಾಗ
ಹನಿ-ಹನಿಯಾಗಿ, ನೀ ಕರಗಿ ಬೆರೆಯಬೇಕು
ನಾ ಕಾಯಬೇಕು, ನೀ ಕರಗಬೇಕು
ಜಗದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಆಗ
ಝಗ-ಮಗ ಬೆಳಕು..!

ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು,
ನನಗಾಗಿ ನೀನು
ಕರಗಿ ಬೆಳಗುವಾಗ
ಜಗವೆಲ್ಲ ಬೆರಗು..

ನೀ ಕರಗದೇ
ನಾ ಬೆಳಗಲಾರೆ
ನಾ ಬೆಳಗದೇ
ನೀ ಕರಗಲಾರೆ..

ಬಾ
ಜೊತೆ-ಜೊತೆಯಾಗಿ
ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯಾಗೋಣ
ನಮಿಸುತ್ತ ನಮ್ಮನೊಂದು
ಮಾಡಿದ ಕೈಗಳಿಗೆ
ಸ್ಮರಿಸುತ್ತ ಬೆಳಕ ಕಿಡಿ
ಹೊತ್ತಿಸಿದ ಕೈಗೆ

ಅಡಿಯಿಂದ-ಮುಡಿವರೆಗೆ
ಮೊದಲಿಂದ ಕೊನೆವರೆಗೆ
ನಾವೇ ಅಲ್ಲವೇ
ಸಾರ್ಥಕ ಸಾಂಗತ್ಯದನುಕರಣೆ
ಅಮರ ಪ್ರೇಮದ
ಜ್ವಲಂತ ಉದಾಹರಣೆ...!

 ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಅಂತರ್ಜಾಲ 



Friday, January 04, 2013

ಹಳತೆಲ್ಲ ಹೊಸತು...!

ಈ ತಿಂಗಳು ನನ್ನ ಕೆಲವು ಹಳೆಯ ಕವನಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟಿಸುವ ಸಮಯ. ಅಲ್ಲಿ-ಇಲ್ಲಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಕವನಗಳನ್ನ ಒಂದೆಡೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಮುಂದುವರೆಯುವ ಆಲೋಚನೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಇದು...


’ಕಾಲ’ ಕೂಡಿ ಬಂದಾಗ!
 
ಮನಸಿನ, ಕನಸಿನ ಹಸಿ-ಬಿಸಿ ಮಣ್ಣು
ಆಳದಿ ಹುದುಗಿದ
ಭಾವ ಬೀಜಗಳು
ಕೊಡುವವರ್ಯಾರೋ ಬೆಳಕು, ನೀರು
ಉಸಿರಾಗುವ ತವಕ,
ಹಸಿರಾಗುವ ತನಕ,
ಬಸಿರಿನ ಪುಳಕವ ಹೊತ್ತು ಕಾಯುವರ್ಯಾರು?!

ಕತ್ತಲ ಮಡುವಲೇ ಮನೆಯನು ಮಾಡಿ
ಗಾಳಿಗೆ, ಬೆಳಕಿಗೆ ತಡ-ತಡಕಾಡಿ
ಆಂತರ್ಯದ ತುಮುಲದ
ಅರ್ಥ ಜಾಲಾಡಿ
ಕುಡಿಯೊಡೆಯಲು ಮತ್ತೆ-ಮತ್ತೆ ಹೆಣಗಾಡಿ...
ಇವುಗಳ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಂದವರ್ಯಾರು..?!
ಸೋತವರ್ಯಾರು? ಗೆದ್ದವರ್ಯಾರು?!

ದಿನಗಳೆದಂತೆ ಮಾಗುವ ಮನಸು
ಕತ್ತಲ ಮುಸುಕನು ಭೇದಿಸಿ ಬೆಳೆಯುವ ಕನಸು
ಮೆಲ್ಲನೆ ನುಸುಳಿದೆ ಅರ್ಥದ ಬೆಳಕು
ಜೊತೆಯಲೆ ನಗುತಿದೆ ಅನು’ಭಾವ’ದ ಚಿಮುಕು

’ಇಂದು’
ಭಾವ ಬೀಜಗಳು
ಹಸಿರಾಗುವ ಸಮಯ
’ಕಾಲ’ ಕೂಡಿ ಬಂದಾಗಲೇ
ಹೊಸ - ಬದುಕಿನ ಉದಯ!

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಅಂತರ್ಜಾಲ