ಭಾವ-ದರ್ಪಣ

ನಾನಲ್ಲದ ನಾನು... ಏನಾದರೇನು...?!

2012-01-13T13:23:00.003+05:30

ನಾನಿರದ ನನಗಾಗಿ

ನನ್ನಿಂದ ದೂರಾಗಿ

ಅಲೆದಾಡಿ ಸಾಕಾಗಿ

ಮತ್ತೆ ಮನದ ಮನೆಯ

ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನ ಸೆಳೆತ...

ನನ್ನೊಡನೆ ನಾನಿರಲು ಬೇಸರವೋ?

ನಾನಲ್ಲದ ನನ್ನನು ಹುಡುಕುವ ಕಾತರವೋ?

ನನ್ನತನವನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಕುತೂಹಲವೋ?

ಅಥವಾ ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಕಲಸು ಮೇಲೋಗರವೋ?

ಒಟ್ಟಿನಲಿ, ನನ್ನಲಿ ನಾನಿಲ್ಲ

ಆಗಸದ ಏಕಾಂತ

ಮನದ ಮೂಲೆಗಳಲೆಲ್ಲ...!

ನನ್ನೊಡನೆ ನನ್ನ ಆಪ್ತ ಅಪ್ಪುಗೆಯಲ್ಲೂ

ದೂರದಲಿ ಹೊಳೆವ ಮಿಂಚು ಹುಳುವಿನ

ಆಕರ್ಷ...

ಕನಸಿನ ಮಾರು-ವೇಷದಲಿ ಕರೆಯುತಿವೆ

ಸಾಧನೆ, ಸಂತೃಪ್ತಿಗಳೆಂಬ ಮರೀಚಿಕೆಗಳು...

ಎಂದು ನನ್ನೊಡನೆ ನನ್ನ ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶ...?!

ದಿನದ ಜಾತ್ರೆಗಳಲಿ

ಕಳೆದು ಹೋಗುತಿರುವೆ ನಾನು

ಎಲ್ಲೊ ದೂರದಲೆಲ್ಲೋ ಕೇಳುತಿದೆ

ನನಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ನನ್ನಯ ಇನಿದನಿ

ಹಿಂದಿರುಗಿ ಹೋಗುವ

ಹಾದಿಯನೂ ನಾ ಮರೆತಂತಿದೆ

ಕಣ್ಣಂಚಲಿ ಕುಡಿಯೊಡೆದಿದೆ

ಮತ್ತೊಂದು ಕಂಬನಿ ಹನಿ...

ನನ್ನೊಡನೆ ನಾನಾಗಿ

ಬದುಕಿಗೂ ಬೇಕಾಗಿ

ಮತ್ತೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ

ಬಾಳಬೇಕಿದೆ ನಾನು...

ಇದಕೆ ಹೊರತಾದರೆ...

ನಾನಲ್ಲದ ನಾನು... ಏನಾದರೇನು...?!

ಪ್ರಶ್ನೆ?

2010-12-01T16:52:00.002+05:30

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೇಕೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ?
ದಿಕ್ಕು-ದೆಸೆಗಳಿಲ್ಲ?
ಸರಾಗವಾಗಿ ಸಾಗಿ
ನನ್ನಂತರಾಳ ಕಲುಕಿ
ಪ್ರೀತಿ ಕುಲುಮೆ ಕುದಿಯುವಾಗ
ನೀನೇಕೆ ಮೆಲ್ಲ ಜಾರುವೆ?
ನಾನೇಕೆ ನೋವ ಮೇರೆ ಮೀರುವೆ?

ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನವಿಲ ಬಣ್ಣ ಕನಸು
ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಹುಲುಸು ಹುಲುಸು
ನಾನು ಮನಸು, ನೀನು ಕನಸು
ಎಲ್ಲ ಈಗ ಇರುಸು-ಮುರುಸು
ಬೇಕೆ ಪ್ರೀತಿ ವೇದನೆ?
ಯಾತಕಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ?

ಇತಿಗಳಿಲ್ಲ ಮಿತಿಗಳಿಲ್ಲ
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿ ಪಥಗಳೇ
ನಿದಿರೆಯಿಲ್ಲ, ಮಂಪರಿಲ್ಲ
ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಕಥೆಗಳೆಲ್ಲ ವ್ಯಥೆಗಳೇ?!

ನೋವ ನಲಿವ ಬೇಧ-ಭಾವ
ಇರದ ಮನದ ಮಂಥನ
ಪ್ರೀತಿ ಬರಲಿ ಬರದೆ ಇರಲಿ
ಪ್ರೀತಿ ಇರುವುದಂತೂ ದಿಟ
ನಲಿಯಬೇಕು ನೋವ ತಳ್ಳಿ
ಅದೇ ತಾನೇ ಬದುಕ ಹಟ?

ಇವತ್ತು ಶಾಲೆಲೀ...

2010-06-18T14:43:00.009+05:30

ಇವತ್ತಿಗೆ ಒಂದು ವಾರ ಆಯ್ತು ನಾನು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗೊಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿ. 3-4 ದಿನದಿಂದ ಶಾಲೆ ಹೊರಗಡೆ ನಿಂತ್ಕೊಳ್ಳೋ punishment ಬೇರೆ. ಏನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದು ನಾನು? ಗೊತ್ತಾ ನಿಮಗೆ? ನನ್ನ ಮಗ ನಂದನ್ ನ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದು ;-) (ಪ್ಲೇ-ಸ್ಕೂಲ್). ದಿನ ಬೆಳಗಾದ್ರೆ ಶಾಲೆ ಹೊರಗಡೆ ನಿಂತ್ಕೊಳ್ಳೋ punishment ಇದ್ದಿದ್ರಿಂದ, ಇವತ್ತು ಹೇಗೆ ಕಾಲ-ಹರಣ ಮಾಡೋದು ಅಂತ ಸ್ಕೆಚ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದು. ಆದರೆ ಇವತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದೇ ಬೇರೆ. ನಂದನ್ ನ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸಿ, ನಾನೊಂದೆರಡು ಫೋನ್ ಕರೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿ, ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತ ನೋಡ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ’ಹೋ...’ ಅಂತ ಎಂಟು-ಹತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಹೊರಗೆ ಬಂದ್ರು. ಎಲ್ಲರೂ ಬಣ್ಣ-ಬಣ್ಣ, ಸ್ಟೈಲ್ quotient ತುಂಬಾನೇ ಹೈ. Thank God ಮುಗ್ಧತೆನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೈಜವಾಗೇ ಇದ್ರು, ಗುಸು-ಗುಸು, ಪಿಸು-ಪಿಸು ಮಾತಾಡ್ತಾ.. ಜಿಗಿದಾಡ್ತಾ.. I know, ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೈಜತೆ ಕಾಣಿಸಿದ್ರೆ Thank God ಅಂತ ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದೇ!

ಹಾಗೆ ನೋಡ್ತಾ ನೋಡ್ತಾ, 3-5 ವರ್ಷದ ಬಣ್ಣ-ಬಣ್ಣದ ಉಡುಪುಗಳ ಮಕ್ಕಳ ಸೈನ್ಯ ಹೊರಗೆ ಬಂತು. ಆವಾಗ ಅವರ PT hour. (ನೆನಪು ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಿ PT hour.. ’ಸಾವಧಾನ್’, ’ವಿಶ್ರಾಮ್’, ’Attention’, ’Standitis’...) ನೆನಪಾಯ್ತಾ? ಹೂಂ ನನಗೂ ನೆನಪಾಯ್ತು, ಮಕ್ಕಳು ನೆನಪು ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟರು. ಅವರ ವ್ಯಾಯಾಮಕ್ಕೆ ಸಾಥ್ ಕೊಡೋಕೆ ಡ್ರಮ್ ಬೇರೆ. ಆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳ PT hour ನೋಡೋಕೆ ತುಂಬಾನೆ ಮಜವಾಗಿತ್ತು. ಯಾರ್ ಯಾರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬೇಕೋ ಹಾಗೇ ಅವರ ವ್ಯಾಯಾಮ ಭಂಗಿಗಳು. ಒಂದೇ ಒಂದು ಅಂಶದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಶಿಕ್ಷಕರು ’Standitis’ ಅಂದಾಗ, ’ಹೋ...’ ಅಂತ ಕಿರುಚೋದ್ರಲ್ಲಿ :-) ಅವರು ಹಕ್ಕಿ ಹಾಗೆ ಕೈ ಮಾಡಿ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟೋ ವ್ಯಾಯಾಮ ನನಗೆ ತುಂಬ ಇಷ್ಟವಾಯ್ತು.. (ತುಂಬಾ symbolic ಅನಿಸ್ತು..!) ಆಮೇಲೆ ಅವರು ’right about turn’ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು , ರೈಲು ಕಟ್ಕೊಂಡು ಶಾಲೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ರು. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸೂ ’about turn’ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.. ಅವರ ಆ ಮುಗ್ಧ, ತುಂಟ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಉಲ್ಲಾಸ ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿತು.. ಇವತ್ತಿಗೆ ನನಗಿಷ್ಟು ಸಾಕು.. :-)

ಜನುಮ ದಿನ

2010-05-25T13:11:00.006+05:30

ಮನಸೊಂದು ಕುಡಿಯೊಡೆದ
ಮಧುರ ದಿನ
ಕನಸೊಂದು ಕಣ್ಬಿಟ್ಟ
ಮಧುರ ಕ್ಷಣ
ತನುವಲ್ಲಿ ತನುವರಳಿ
ಭುವಿಗೆ ಮರಳಿದ ದಿನ...

ಆ ಮನಸು ಮಡಿಲಾಗಿ
ಈ ಮನಸು ಮಗುವಾಗಿ
ಮನಸೆಲ್ಲ ನಗುವಾಗಿ
ನಕ್ಕು-ನಗಿಸಿದ ದಿನ
ಅತ್ತು-ಅಳಿಸಿದ ದಿನ

ಒಡಲ ಒಗಟು ಜೀವವಾದ ದಿನ
ಜೀವ ನಂಟು ಉಸಿರು ಪಡೆದ ದಿನ
ಕತ್ತಲಿಂದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಕಣ್ಬಿಟ್ಟ ದಿನ
ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ ಬದುಕ ತೆರೆದಿಟ್ಟ ದಿನ

ನವ ಜೀವಕೆ ನಾಂದಿಯಾದ
ಆ ಸೋಜಿಗದ ದಿನ
ಪ್ರತಿ ವರುಷ ಮರಳುವುದು
ನೆನಪುಗಳ ನಗೆ ಚೆಲ್ಲಿ
ಮತ್ತೆ ಮರೆಯಾಗುವುದು
ಈ ಜನುಮ ದಿನ!

ಕಥೆ ಅಲ್ಲ ಜೀವನ!

2010-05-11T16:01:00.011+05:30

ನನ್ನ ಕಾಲಲ್ಲಿ ಚಕ್ರ ಇದೆ ಅನ್ನೋ ಮಾತನ್ನ ನಾನೂ ಒಪ್ಕೋತೀನಿ, ಆದರೆ ಕಾರ್ ಗೆ ಇರೋ ಚಕ್ರಗಳನ್ನ ಓಡಿಸೋಕೆ ನನಗೆ almost ಒಂದು ದಶಕನೇ ಬೇಕಾಯ್ತು...! ಏನು ಗಿನ್ನೀಸ್ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಗೆ ಕೊಡು ಅಂತೀರಾ?! ಬೇಡಾರಿ, ನನಗೆ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಪಂಚ ನೇ ಇಷ್ಟ, ಅಷ್ಟೊಂದೇನೂ ಪ್ರಸಿಧ್ಧಿ ಬೇಕಿಲ್ಲ ನನಗೆ ;-) ನಮ್ಮ ಗಾದೆ ’ಮರಳಿ ಯತ್ನವ ಮಾಡು’ ನಿಜವಾಗ್ಲೂ work ಆಗತ್ತೆ ರೀ.. ನೀವೂ ಯಾವುದಾದ್ರೂ ಕೆಲಸನ ನನ್ನ ಕೈಲಾಗಲ್ಲ ಅಂತ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ರೆ ಇನ್ನೊಂದ್ ಸಲ ಟ್ರೈ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ..

ಈಗ ತಾನೆ ನಡೆಯೋಕೆ ಕಲಿತ ಮಗು ಎಷ್ಟು ನಡೆದ್ರೂ ಇನ್ನೂ ನಡೀಬೇಕು ಅನ್ನತ್ತಲ್ಲ, ಹಾಗೇ ಆಗ್ತಿದೆ ನನಗೂ. ಎಷ್ಟು ಕಾರ್ ಓಡಿಸಿದ್ರೂ ಇನ್ನೂ ಓಡಿಸಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಹಂಬಲ. ಹೊಸದಾಗಿರೋವಾಗ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಜಾಸ್ತಿ ಅಂತೆ.. ಹಾಗಾಗಿ ಕಳೆದ ವಾರ, ನಮ್ಮ ಮನೆ ಮಂದಿಗೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಲಾಂಗ್ ಡ್ರೈವ್ ಗೆ ಹೋಗೊ ಸೌಭಾ(ದೌರ್ಭಾ)ಗ್ಯ ಬಂದೇ ಬಿಡ್ತು (ಮನೆ ಮಂದಿ ಅಂದ್ರೆ ನಮ್ಮೆಜಮಾನ್ರಷ್ಟೇ, ನನ್ನ ಮಗ ನನ್ನನ್ನು ಇನ್ನೂ ಅಪಾರವಾಗಿ ನಂಬ್ತಾನೆ!). ನಾನಂತೂ ಖುಷಿ-ಖುಷಿಯಾಗೇ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ-ಬೆಳಿಗ್ಗೆನೇ ರೆಡಿ ಆಗಿಬಿಟ್ಟೆ. ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ ೬೦-೬೫ KM ನಷ್ಟು ದೂರ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡೋ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ನಮ್ಮೆಜಮಾನ್ರು, ಅವರ ಔದಾರ್ಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸೋದು ನನ್ನ ಧರ್ಮ ಅಲ್ವಾ? ;-)

ಒಂದೇ ಒಂದು ಚಕ್ರ (ಸ್ಟೀರಿಂಗ್ ವ್ಹೀಲ್), ಹಾಗೂ ಒಂದೆರಡು ಕ್ಲಚ್-ಗೇರ್ ಗಳಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸೋ ಕಲೆ ಬಹಳನೇ ಅಡ್ರೆನಾಲಿನ್ ರಷ್ ಕೊಡತ್ತೆ.. ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಕಮ್ಮಿ ಇರೋ, ಜಾಸ್ತಿ ಹಸಿರು-ಹಸಿರಾಗಿರೋ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಯಣ ಶುರುವಾಯಿತು. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಾಗದಿರೋ ಆದರೆ ಒಳ್ಳೇ ಸಂಗೀತವಿರೋ ತಮಿಳು ’ಬಾಯ್ಸ್’ ಫಿಲ್ಮಿನ ಹಾಡುಗಳು (ಒಂದೂಂದು ಸಲ ಅರ್ಥವಾಗ್ದಿರೋದು ಬಹಳ ಇಷ್ಟ ಆಗತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ? ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ..?!), ನನ್ನ ಅಡ್ರೆನಾಲಿನ್ ರಷ್ ನ ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡಿದವು. ಈ ಲೌಡ್ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಇಂದ ನನ್ನ ಕಾರ್ ಚಾಲನೆಗೆ (ಹೂಂ, ನನಗೂ ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಬರತ್ತೆ, ಹಾಗೂ ಅದನ್ನ ನಾನು ಬಳಸ್ತೀನಿ ಕೂಡ!) ಒಂದು ಲಾಭ ಆಯ್ತು, ನಾನು ತಪ್ಪು-ತಪ್ಪಾಗಿ ಗೇರ್ ಬದಲಾಯಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಗೋಳಾಡುವ ಕಾರ್ ನ ಆರ್ತ ನಾದ ಯಾರಿಗೂ ಕೇಳಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ! ಹೀಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ, ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸುಖಕರವಾಗೇ ಇತ್ತು..

ಪಂಚಾಯತ್ ಚುನಾವಣೆಯ ದಿನ ಆವತ್ತು.. ದಾರೀಲಿ ಬಂದ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೆಲ್ಲ ಅವಾಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ ನ ನೋಡ್ತಿದ್ರು, ಊಂಹು, ನಾನು ಕಾರ್ ನ ಅಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓಡಿಸ್ತಿದ್ದೆ ಅಂತ ಅಲ್ಲ, ಅಥವಾ ನಾನು ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕೋ ಥರ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಅಂತಾನೂ ಅಲ್ಲ.. ಬಹುಶಃ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಕಾರ್ ಓಡಿಸುವ ಶೈಲಿ ದಿಗಿಲು ಹುಟ್ಟಿಸಿತ್ತೋ ಏನೋ, ನಾನಂತೂ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಹಾರ್ನ್ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಇಷ್ಟಾದರೂ, ಮಂದಹಾಸ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಪತಿ ರಾಯರ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲೇ ಬೇಕು!

ಹಾಗೂ-ಹೀಗೂ ಕುಂಟುತ್ತ, ತೆವಳುತ್ತ, ಓಡುತ್ತ, ರಭಸವಾಗಿ ಬೀಸಿ ಬರೋ ಗಾಳಿ, ಒಳ್ಳೇ ಸಂಗೀತ, ಅಲ್ಲಿ-ಇಲ್ಲಿ ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ಬರುವ ಹಂಪ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಆಗೋ ಕಾರ್ ನ ಕರಡಿ-ಕುಣಿತ ಇವುಗಳನೆಲ್ಲ ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತ.. ಎಲ್ಲರೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಗುರಿ ತಲುಪಿದಾಗ ನನ್ನಲ್ಲೊಂದು ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ನಗು ಮೂಡಿತ್ತು.. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿ-ಪಿಲಿ ನನಗೇಕೋ ಕರತಾಡನದಂತೆ ಕೇಳಿಸಿತು! :-) ನೀವೇನಂತೀರ?!

ಮತ್ತೆ ಮರಳಿದೆ ಪ್ರೀತಿ..

2010-03-12T12:58:00.009+05:30

ನೀ ಮರೆತ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಾಡು
ಒಣಗಿದೆಲೆಗಳಾಗಿ ಉದುರಿವೆ ಇಂದು
ಕಾಣುತಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಲ್ಲೂ
ನಿನ್ನೊಲವ ಹಸಿರಿನ ಬಿಂದು

ಪ್ರೀತಿ ಅರುಹಿದ್ದೆ ನೀನು
ಅಂದು ಕನಸ ಬಿತ್ತಿದ್ದೆ
ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಆ ಕನಸಿನ ಕಾವಿಗೆ
ನಾ ಹಸಿರಾಗಿ ಚಿಗುರೊಡೆದಿದ್ದೆ
ಪ್ರೀತಿಯಂತೇ ನಳನಳಿಸಿದ್ದೆ..

ನಗುವ ಕಲಿತಿದ್ದೆ ನಾನು
ಅಂದು ಪ್ರೀತಿ ಹಾಡ ಗುನುಗಿದ್ದೆ
ಜೇನು ಜಿನುಗಿದ್ದೆ ನೀನು
ನನ್ನೇ ಮರೆಸಿದ್ದೆ..

ಖುಷಿಯ ಮಂಪರಲ್ಲೇ
ಪ್ರೀತಿ ಋತುವು ಜಾರಿತ್ತು
ನೋಡು-ನೋಡುತಿದ್ದಂತೆ
ಹಸಿರ ರಂಗು ಮಾಸಿತ್ತು
ನಿನ್ನ ನೆನಪ ಸೂಸಿತ್ತು..

ಅರರೆ! ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ ಘಮ
ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನೇ ತಲುಪಿದೆ ಇಂದು
ಮತ್ತೆ ಮರಳಲಿದೆ ನಮ್ಮ
ಪ್ರೀತಿ ಚಿಗುರು ಸಂಭ್ರಮವಿಂದು..

ಕಾಲ-ಕಾಲಕೆ ಮರಳಿ
ಹೊಸ ಜೀವ ನೀ ತುಂಬಿಸುವೆ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿ
ನನ್ನ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸುವೆ..!!

ಈ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿಯ
ಅರಿಯಲಾರೆ ನಾ ಗೆಳೆಯ
ಕೊನೆ ತನಕ ಜೊತೆ ಇರು ನೀನು
ಇರಲಾರೆಯಾ ನೀ ಸನಿಹ..?!

(ಈ ವಸಂತ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಸಾಲುಗಳು..)

ಸ್ವಗತ

2010-02-22T12:03:00.008+05:30

ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ
ಕಸಿವಿಸಿಯ ಮಸಿಯ ಹಸಿ
ಭಾವಗಳ ವಿಶ್ರಾಮಕೆ
ಬಿಳಿ ಹಾಳೆಯ ಹಾಸಿಗೆ

ಆಂತರ್ಯದ ತೊಟ್ಟಿಲು
ಲೇಖನಿಯ ಮಸಿಯ ಬಟ್ಟಲು
ಅದ್ದಿ-ಬಸಿದು ಬರೆಯುತಿರುವೆ
ಅಂತರಾಳ ಮುಟ್ಟಲು..

ಮನದ ಮೊನಚು
ಅದರ ಮುನಿಸು
ಅದರ ಸೊಗಸು
ಅದರ ಬಿರುಸು
ಎಲ್ಲ ಬೆರಳ ತುದಿ

ಬೆರಳುಗಳಿಗೆರಡು ಮುತ್ತು
ಲೇಖನಿಗೆ ನೀವೆ ಜೀವ-ತಂತು
ಖಾಲಿ ಹಾಳೆ ಬಾಳ ಗೆಳತಿ
ಸ್ವಗತಕೆ ಸಂಗಾತಿ!

ಅನುಭೂತಿ...

2009-09-24T10:46:00.010+05:30

ಮನದ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ
ಪುಟ್ಟದೊಂದು ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿ
ಬೆಚ್ಚನೆ ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿ
ಪ್ರೀತಿ ಕನಸು ಹೆಣೆದಿದೆ

ಕನಸ ತುಂಬ ನವಿಲ ಗರಿ
ಬದುಕು ಬಣ್ಣ-ಬಣ್ಣ
ಮಧ್ಯ-ಮಧ್ಯ ನೆನಪ ಸೋನೆ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅರಳಿದೆ ನಗೆ ಹೂ
ಹೂ ಮೇಲೆ ನೀರ ಹನಿ
ನಲ್ಲ ಕೊಟ್ಟ
ಸಿಹಿ ಮುತ್ತ ನೆನಪಿನ ಭಾವ..

ಸುತ್ತಲೆಲ್ಲ ಮಂದ ಸುಗಂಧ
ತಂಗಾಳಿ ಮೃದು ಸ್ಪರ್ಶ
ಎಲ್ಲೆಯಿಲ್ಲ ಮೇರೆಯಿಲ್ಲ
ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಹರ್ಷ..

ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಯಾರೋ
ಮನದ ಕದ ತಟ್ಟಿದ ಸದ್ದು
ಪ್ರೀತಿ ಕನವರಿಸುತಿದೆ
ಕನಸಿನಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತು!

ಹತ್ತು ಹಲವು ಭಾವಗಳು
ಮನದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೇ ವಾಸ
ಬರೀ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದೆಯಲ್ಲ
ಮನ ಬದುಕಿಗೇ ನಿವಾಸ..

ಮನದಲಿಹುದು ಪ್ರೀತಿಗೆಂದೇ
ಬಲು ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನ
ಆದರೂ ಪ್ರೀತಿಗೇಕೋ
ಹೇಳಲರಿಯದ ಗೊಂದಲ!

ಪ್ರೀತಿ ಮೌನ, ಪ್ರೀತಿ ಮಾತು
ಪ್ರೀತಿ ಜೀವಸೆಲೆ
ಆದರೂ ಅರಿಯಲಾರೆ
ಈ ಪ್ರೀತಿ ನೆಲೆ!

ಬಂಗಾರ ಲಹರಿ

2008-04-10T11:41:00.004+05:30

ಆವತ್ತು ಮುಂಜಾನೆ ಎಂದಿನಂತೆ ನಾನು ನನ್ನ ಪೇಪರ್ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದೆ. ಆ ದಿನ ದಸರೆ ರಜಾ ಬೇರೆ ಹೀಗಾಗಿ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಆರಾಮವಾಗಿಯೇ ಓದುತ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ನನ್ನಾಕಿ ಮುಂಜಾನೆಯ ಚಹಾನ ನಾನು ಕೇಳೋ ಮೊದ್ಲ ತಂದು ನನ್ನ ಕೈಗಿತ್ತಳು. ಆವತ್ತು ಚಹಾ ದಿನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ರುಚಿ ಅನಿಸಿತು.

ರಜಾ ಅದೆ ಅದಕ್ಕ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿನೂ ರುಚಿಯಾಗಿ ಚಹಾ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ, ನನಗೂ ಆಸ್ವಾದಿಸಲು ಸಮಯ ಅದೆ ಅಂತ ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟೆ, ಮತ್ತೆ ಪೇಪರ್‌ನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ನನ್ನಾಕಿ ರಾಗವಾಗಿ ರಾಗ ತೆಗೆದಳು... ಅವಳು ಸಂಗೀತ ಕಲಿಯದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಈ ರಾಗವನ್ನು ಸರಾಗವಾಗಿ, ನಿರರ್ಗಳವಾಗಿ ಶುರು ಮಾಡ್ತಾಳೆ. ರೀ..ಸ್ವಲ್ಪ ಇಲ್ಲಿ ಬರ್ತೀರೇನು..?

ಕೇಳೋದೇನು? ಬರೀ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಷ್ಟ.. ನಾನೊಂದಿಷ್ಟು ಒಟಗುಡುತ್ತ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ನಡೆದೆ. ಓ..! ನನಗೇ ಆಗಲೇ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಯಿತು.. ಆ ರುಚಿಯಾದ ಚಹಾದ.. ಆ ಸರಾಗವಾದ ರಾಗದ ಹಿಂದಿನ ಉದ್ದೇಶ.. ಅವಳು ಯಾಕೆ ನನ್ನ ಕರೆದಿದ್ದು ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು.

ನನ್ನ ಶ್ರೀಮತಿ ಅತೀ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಿನಯ ಗಾಂಭೀರ್ಯದಿಂದ ಹೇಳಿದಳು, ರೀ ಈವತ್ತು ದಸರಾ, ಸಾಡೇ ತೀನೀ ಮುಹೂರ್ತ, ಒಂದಿಷ್ಟು ಬಂಗಾರ ತೊಗೊಂಡು ಬರೂಣ್ರೀ.. ಅಂತ.. ಅವಳ ಜೊತೆ ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಕಲೆಗಳೂ/ವಿದ್ಯೆಗಳೂ ಮುಗಿದು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆ.. ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹೂಂ ಅನ್ನದೇ ಬೇರೆ ಏನೂ ನನಗೆ ಈಗ ಬರೋದಿಲ್ಲ.. ಪಾಪ! ಅಕೀ ಹೇಳೂದರಾಗರ ಏನ ತಪ್ಪ ಅದ.. ಬಂಗಾರ ಅಂದ್ರ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚನೇ ಬಾಯಿ ಬಿಡ್ತದ.. ಅಂಥಾದರಾಗ ಇಕಿ ಅರ ಏನ ಮಾಡತಾಳ.. ಮತ್ತೆ ಮ್ಯಾಲೆ ನಮಗೊಬ್ಬಾಕಿ ಕುಲಪುತ್ರಿ, ಮುದ್ದಿನ ಕೂಸೂ ಅದ.. ನಾ ಏನರ ಕಾಂ- ಕೀಂ ಅಂದರ, ನನ್ನಾಕಿ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತೀ ಸಲಾನೂ ತನ್ನ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗೀನ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡ್ತಾಳ. "ಅಲ್ರೀ.. ನಾಳೆ ಮಗಳ ಮದುವೀಗೆ ಏನು ಮಾಡೋರು..." ಬ್ಯಾಡಪ್ಪ ಸುದ್ದಿ ಅಂತ ನಾನ.. ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಡ್ತೀನಿ.

ಆದರ ಈ ಬಂಗಾರದ ವಿಚಾರ ಮಾತ್ರ ನನ್ನನ್ನ ಯಾವಾಗಿದ್ರೂ, ಒಂದು ವಿಚಾರ ಲಹರಿ ಒಳಗ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತದ.. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಷ್ಟೂ ಅಷ್ಟೇ ಜಟಿಲವಾಗ್ತದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ.. ಜನಕ್ಕ ಬಂಗಾರ ಅಂದ್ರ ಯಾಕ ಪ್ರೀತಿ, ಶ್ರದ್ಧೆ, ಭಕ್ತಿ.. ಇತ್ಯಾದಿ..ಇತ್ಯಾದಿ..?

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಷ್ಟೂ ನಾನು ಇನ್ನೂ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಯೋಚಿಸ್ತೀನಿ. ಒಂದೊಂದು ಸಲ ದಿಕ್ಕೂ ತಪ್ತದ.. ಅಲ್ಲಾ ನೀವ ನೋಡ್ರಿ ನನ್ನ ಹೆಂಡ್ತಿನ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರೂ.. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಬಂಗಾರ ಅಂದ್ರ ಬಿದ್ದು ಸಾಯ್ತಾರ.. ಅದಕ್ಕ ಇಡಿ ಜಗತ್ತಿನೊಳಗ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನ-ಮಾನ ಅದ..

ಈಗ ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳ್ನ ತೊಗೋರಿ.. ನಾವು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ್ನ ಬಂಗಾರ.. ಚಿನ್ನ.. ಚಿನ್ನೂ.. ಚಿನ್ನಾರಿ..ಶೋನಿ.. ಅಂತ ಎಲ್ಲ ಕರೀತೀವಿ.. ಉತ್ತರ ಭಾರತದಾಗ, ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯವರನ್ನ ಸೋನು ಅಂತ ಕರೀತಾರ..ಅಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯವರನ್ನ ಬಂಗಾರ ಅಂತ ಯಾಕ ಕರೀತಿವಿ?

ಮತ್ತೆ ಇತಿಹಾಸಕಾರರನ್ನ ತೊಗೋರಿ.. ಇತಿಹಾಸದ ಯಾವುದೇ ಸುಭೀಕ್ಷ ಕಾಲವನ್ನ ಚಿನ್ನದ ಯುಗ ಅಂತ ಕರೀತಾರ. ಮನ್ನೆ ಮನ್ನೆ ಒಬ್ಬ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದರು.. ಭಾರತವನ್ನ 'ಚಿನ್ನದ ಹಕ್ಕಿ' ಅಂತ ಕರೀತಾರ ಅಂತ..ಅವರ ಮಾತು ಅವರ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥ ತಲೆಗೆ ಹೋದರೂ ಬಂಗಾರದ ವಿಚಾರದ ನಶಾ ಹಂಗ.. ಏರಲಿಕ್ಕತ್ತಿತ್ತು..

ಹೋದರ ಹೊಗಲಿ.. ಒಂದು ಛೊಲೊ ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಪಿಕ್ಚರ್ ನೋಡೋಣು ಅಂದ್ರೂ.. ಆ ಪಿಕ್ಚರ್ ಗಳ ಹೆಸರೂ 'ಬಂಗಾರದ ಮನುಷ್ಯ', 'ಬಂಗಾರದ ಪಂಜರ'... ಹೋಗ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ನಟಿ ಭಾರತೀನೂ, 'ಬಾಳ ಬಂಗಾರ ನೀನು..' ಹಾಡಿಗೆ ತಾನೋ-ತಂದಾನೋ ಅಂತ ಕುಣಿತಾಳ.. ಏನಂತ ಹೇಳ್ಲೀರೀ ನಾ ಇದಕ್ಕ..

ಈ ಬಂಗಾರ ಬರೀ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡಕ್ಕ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತ ಆಗಿಲ್ಲ.. ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕ ಇದರ ಹುಚ್ಚು ಅದ.. ಒಲಂಪಿಕ್ಸ್ ನಂಥಾ ಒಲಂಪಿಕ್ಸ್ ನಾಗ.. ಗೆದ್ದವರಿಗೆ ಬಂಗಾರದ ಪದಕ.. ಅಲ್ಲಾ ನಮಗ-ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತು, ಪ್ಲಾಟಿನಂ, ವಜ್ರ. ಇವೆಲ್ಲ ಬಂಗಾರಕ್ಕಿಂತ ತುಟ್ಟಿ ಅಂತ.. ಅವುಗಳ ಪದಕ ಯಾಕ ಕೊಡೂದಿಲ್ಲ..ಬಂಗಾರನ.. ಯಾಕ ಆಗಬೇಕು ಅಂತ..? ಆಂಗ್ಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಾದೆ ಮಾತು ಅದ "ಆಲ್ ದಟ್ ಗ್ಲಿಟರ್ಸ್ ಈಸ್ ನಾಟ್ ಗೋಲ್ಡ್" ಅಂತ.. ಈಗರ ಒಪ್ತೀರೋ ಇಲ್ಲೋ ಬಂಗಾರ ಅಂದ್ರ ಜಗತ್ತ.. ಬಾಯಿ ಬಿಡ್ತದ ಅಂತ..

ನೀವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಾರ ತೊಗೋರಿ, ಮನೆ-ಮಠ, ಹೊಲ, ಅಸ್ತಿ, ಮನುಷ್ಯರು.. ಏನ ಛೊಲೋ ಇದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕ ಬಂಗಾರ ಅಂತಾರ.. :)

ತ್ರೇತಾಯುಗದಿಂದ, ಕಲಿಯುಗದ ತನಕ ಬಂಗಾರ ತನ್ನ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದದ ಅಂದ್ರ ನೀವ ವಿಚಾರ ಮಾಡ್ರ್ಯಲ್ಲಾ..ಒಂದ ನಾಕ ಅಕ್ಷರ ಓದ್ಲಿಕ್ಕೆ-ಬರೀಲಿಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೂ, ಒಂದು ತೊಲಿ ಬಂಗಾರದ ಧಾರಣಿ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರತದ..ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಸಿನಿಂದ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು, ಮುಪ್ಪಾನ ಮುದುಕರವರೆಗೂ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗುಂಗ ಹಿಡಿಸ್ತದ ಈ ಬಂಗಾರ..

ಈ ಬಂಗಾರದ ಜಟಿಲ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಈ ಬಂಗಾರ ಲಹರಿ.. ಯೋಚಿಸಿದಷ್ಟೂ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಬೆಳೀತದ.. ಈ ಪ್ರಶ್ನೇನೂ ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಸಾರ, ಮನಿ.. ಈ ಥರ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾಯಾ ಅದ.. ಉತ್ತರ ಹಿಡುಕ್ಕೋತ ಹೋದ್ರ ಎಲ್ಲಾ ಶೂನ್ಯ ಅದ.. ಆ ಮೇಲೆ ನಾ ಸನ್ಯಾಸಿ ಆಗಬೇಕಾಗ್ತದ ಅಂತ ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾಗ್ತೀನಿ. ಅಲ್ಲಾ ನಿಮಗೂ ಯಾವಾಗರ ಈ ಬಂಗಾರದ ಗುಂಗು ಹಿಡಿದದ್ದು ಅದ ಏನು..? ಇದ್ರ ನಾ ಬರೆದಿದ್ದನ್ನ ಓದಿ ನಕ್ಕು ಬಿಡ್ರಿ..ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರ, ಯಾವಾಗರ ಈ ಗುಂಗು ಹಿಡಿತಂದ್ರ ನನ್ನ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ರಿ ಅಷ್ಟು ಸಾಕು :)

"ನಿಮ್ಮ ಬಾಳು ಬಂಗಾರವಾಗಲಿ..!!!" :)

[ಈ ಲೇಖನ ದಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು: ಬಂಗಾರ ಲಹರಿ, ಯಾಕೋ ಬರೀ ಲಿಂಕ್ ಕೊಡೋ ಮನಸಾಗಲಿಲ್ಲ.. :-)]

ದಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲವು ಕವನಗಳು..

2008-04-10T11:18:00.001+05:30

ದಟ್ಸ್ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲವು ಕವನಗಳು..

ನೆನಪು-ಕನಸು-ಮತ್ತು-ನಾ!

2008-02-22T11:21:00.008+05:30

ಖಾಲಿ-ಖಾಲಿ ಮನಸ ತುಂಬೆಲ್ಲ
ನಿನ್ನದೇ ಘಮ
ಖಾಲಿ ಪುಸ್ತಕದ ಹಾಳೆಗಳಿಂದ
ಹೊಮ್ಮುವ ಆ ಸುಗಂಧದಂತೆ..

ಒಂದರೆ ಘಳಿಗೆ ಮನದ ಪುಟಗಳು ಖಾಲಿ
ಏನೋ ಬರೆದಳಿಸಿದ ದೂರದ ನೆನಪು..
ಮತ್ತೆ ಪುಟ ತಿರುವಿದರೆ
ನೆನಪುಗಳ ಚುಕ್ಕಿ ಮೂಡಿಬಿಟ್ಟಿವೆ
ಯಾಕೋ ತಿಳಿಯದು ಮನದಾಟದ ಈ ಗೋಜಲು!

ನೆನ್ನೆ-ಇಂದುಗಳಲ್ಲಿ, ನೆನ್ನೆ ಚೆನ್ನಿತ್ತೇನೋ..
ನಾಳೆ, ಮತ್ತೆ ಇಂದಿನಂತೆ, ಮತ್ತೆ ನೆನ್ನೆಯ ಮೆಲುಕು
ಕನಸುಗಳ ಬಗ್ಗೆಯಂತೂ ಕೇಳಲೇ ಬೇಡ ನೀ
ನೆನಪು ಪುಸ್ತಕದ ಚುಕ್ಕಿಯಾದರೆ
ಕನಸು ಆಗಸದ ಚುಕ್ಕಿ..
ನೆನ್ನೆಯದೋ, ಇಂದಿನದೋ, ನಾಳೆಯದೋ ತಿಳಿವುದೇ ಇಲ್ಲ..!
ಎಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಜಾರುವುದೋ, ಎಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಮಿನುಗುವುದೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ..

ನೆನಪಿದ್ದರೂ ಮನಸೇಕೆ ಖಾಲಿ?
ಕನಸಿದ್ದರೂ ಈ ನಯನಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೇನರದೋ ಖಯಾಲಿ..
ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ನ(ನಿ)ನ್ನಲ್ಲೇ ನಾ..
ಮತ್ತೆಲ್ಲಿಂದ ಹೇಗೆ ಮರಳಿ ಬರುತ್ತೇನೋ..!

ನನ್ನೊಡನೇ ನಾನಾಡುವ ಕಣ್ಣಾ-ಮುಚ್ಚಾಲೆ
ಯಾವಾಗ ಶುರುವಾಗಿ ಯಾವಾಗ ಮುಗಿಯಿತೋ
ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ..
ನಾನೇ ನನಗೊಂದು ಒಗಟು
ನೀನಾದರೂ ಏನು ಮಾಡೀಯ..

ಪ್ರಸವ..!

2007-08-07T18:32:00.000+05:30

ಪ್ರಸವ..!

ಆ ದಿನ, ಆ ಕ್ಷಣ
ಬೆರೆತವು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ತನು-ಮನ
ಅದೇನಾ.. ಅದೇನಾ..?
ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಕುಡಿಯೊಡೆದ
ಮಧುರ ಮೊದಲ ಕ್ಷಣ..?!

ಅಂದಿನಿಂದ ನನ್ನಲೊಂದು
ಹೊಸ ಜೀವದ ತುಡಿತ
ಅರಿತೋ ಅರಿಯದೆಯೋ
ಈಗ ಸದಾ ಅದರ ಮಿಡಿತ..

ಒಂದರೆ ಘಳಿಗೆ
ಬಯಕೆಗಳ ಮಹಾಪೂರ
ಮರು ಘಳಿಗೆ
ಮನಸೇಕೋ ಭಾರ, ಬಲು ಭಾರ..

ನನ್ನೀ ಭಾವ-ಸಂಧಿಗ್ಧಗಳಿಗೆ
ನಾನಾ ಕಾರಣ..? ನೀನಾ ಕಾರಣ..?
ಅಥವಾ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಒಡಮೂಡಿದ
ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಭ್ರೂಣ..?!

ದಿನಗಳೆದಂತೆ
ಬಯಕೆಗಳ ಭಾರವಿಲ್ಲ..
ಬಯಕೆಗಳ ಭೋರ್ಗರೆತ ಬೇಡ
ಸದಾ ನಿನ್ನ ಸನಿಹದ ಸೋನೆ
ಜಿನುಗುತಿರಲಿ ಎಂಬ ಹಂಬಲ..!

ಬೆಳೆಯುತಿದೆ
ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಮೂರ್ತ ರೂಪ
ಮನದಲೇನೋ ಸವಿ ಕಳವಳ!

ಮೂಡುತಿವೆ ಪ್ರೀತಿಗೆ
ರೂಪು-ರೇಷೆ
ಆಡುತಿವೆ ಎಂದೂ ಕೇಳದ
ಹೊಸ ಭಾಷೆ..

ಸಂತಸ-ದುಗುಡಗಳೊಂದಿಗೆ
ಕಳೆಯುತಿವೆ ಕ್ಷಣ-ಕ್ಷಣ
ಪ್ರಸವ ವೇದನೆಯ ಕಲ್ಪನೆ..
ಕಂಡರಿಯದ ತಲ್ಲಣ.. ಕಂಪನ..!!

ಆ ದಿನ..
ಅಬ್ಬಾ! ಜೀವ ಹೋಗಿ
ಮರಳಿ ಬಂದ ಅನುಭಾವ..
ವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಆರೈಕೆಗೆ
ಕೊನೆಗೂ ಜೀವಂತವಾಯಿತು
ಹೊಸದೊಂದು ಜೀವ..
ಅಂದು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಸವ..!

ಪ್ರೀತಿ ಈಗ ಉಸಿರಾಡುತಿದೆ
ತನ್ನದೇ ಸ್ವಂತಿಕೆಯಿಂದ..

ಒಂದಾದ ಪ್ರೀತಿ, ಬೇರೆಯಾಯಿತೇ?
ಅಥವಾ..? ಬೇರೆಯಾದ ಪ್ರೀತಿ ಒಂದಾಯಿತೆ..?!!
ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಈ ಒಗಟು..
ಪ್ರೀತಿ ಇರುವವರೆಗೂ..
ಗೆಳೆಯ..
ಜನ ಮರುಳು.. ಜಾತ್ರೆ ಮರುಳು...!

ಮಳೆ.. - ೧

2007-05-11T11:10:00.000+05:30

ಪದೇ ಪದೇ ನೆನಪಾದೆ.. ಪದೇ ಪದೇ ನೆನೆದೆ ಅನ್ನೋ ಥರ.. ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಬರೆಯೋಣ ಅನಿಸ್ತಾ ಇದೆ.. ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಯೆಲ್ಲಿ..? :) ಈಗ ನಿನ್ನ ಋತು.. ದಿನ-ಬೆಳಗಾದರೆ ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ನೋಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗಬಹುದೇನೊ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆಯಲ್ಲೇ.. ದಿನಗಳು ಕಳೆದದ್ದು ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲ್ಲ...

ಸುಡು ಬಿಸಿಲ ದಿನಗಳಲ್ಲೂ ನಿನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲೇ ದಿನ ನೂಕ್ತೀನಿ ನಾನು.. ಆದರೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ.. ಆ ಬಿಸಿಲ ಬಿಸಿ ತಾಕೋದಕ್ಕೇ ನಿನ್ನ ತಂಪು ಅಷ್ಟು ಹಿತ ಅನಿಸೋದು ಅಂತ..ಸದಾ ಕಾಲ ನೀನೇ ಇದ್ದಿದ್ರೆ ಹೇಗಿರೋದು...? ಚೆನ್ನಾಗಿರೋದು ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತೆ.. ಆದರೆ ಎಲ್ಲೋ ಅನುಮಾನ.. ಹಾಗಿದ್ದಿದ್ರೆ.. ನಾನು ನಿನ್ನ, ನಿನ್ನ ಬರುವನ್ನ, ನಿನ್ನೊಡನೆ ಕಳೆಯೋ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನ ಇಷ್ಟು ಗಾಢವಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತಿದೆನಾ/ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದೆನಾ ಅಂತ.. ಅರ್ಥ ಆಗುತ್ತೆ ನಿಂಗೆ ಅನ್ಕೋತೀನಿ.. ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಖುಶಿ ತರುವವರಿಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೋಳ್ಳೋ ಶಕ್ತಿನೂ ಇರತ್ತೆ ಅಂತ ನಂಗೊತ್ತು :) ಹಾಡು ನೆನಪಾಗ್ತಾ ಇದೆ.."ಜೀವನ್ ಮೀಠೀ ಪ್ಯಾಸ್ ಯೆ ಕೆಹೆತೆ ಹೋ.." ನಿಜ ಅನಿಸಲ್ವ ನಿನಗೆ..?

ಬೇಸಿಗೆಯ ವಿರಹದ ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ.. ಬಹಳ ಕಾಯಿಸಿ ಸತಾಯಿಸಿ ಬರ್ತೀಯ.. ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿರೋ ಪ್ರೀತಿಗೆ.. ನೀನು ಬಂದರೆ ಬಣ್ಣಿಸಲಸದಳ ಸಂಭ್ರಮ.. ಯಾವ ಹಬ್ಬಕ್ಕೂ ನಾನಿಷ್ಟು ಸಡಗರ ಪಡಲ್ಲ.. ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಇರೋದೆ ಹಬ್ಬ ನನಗೆ :) ಇರುವಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಮಳೆ.. (ಮತ್ತೆ ಬರೀತಿನಿ ಪ್ರೀತಿ ಮಳೆ ಬಗ್ಗೆ) ಆ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆಂದು, ಮಿಂದು ಮೈ ಮರೆತು ಮನದಲ್ಲಿ ಸಂತಸದ ಹೊಳೆ ಹರೀತಾ ಇರುವಾಗಲೇ ಕಾಲನ ಗಂಟೆ.. 'ಈ ಟೈಮ್ ಅನ್ನೋದು ಪಕ್ಕಾ ೪೨೦' ಅಂತ 'ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ' ಲಿ ಒಂದು ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಸಾಲು.. ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇಲ್ಲ ನಾನು.. 'ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ' ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ಸುಂದರ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರದ ಹೆಸರು.. ಹೆಸರಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ನೀನೇ ಬಂಡವಾಳ.. ಅದರ ಮಾತು ಬೇಡ ಈಗ..

ಸರಿ ಟೈಮ್ ಆಯ್ತು.. ನನಗೆ ನಂಬೋಕೇ ಆಗಿರಲ್ಲ.. ನಿನ್ನ ವಿದಾಯದ ಸಮಯ ಬಂತು ಅಂತ.. ಮನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಆನಂದ.. ಅಷ್ಟೇ ಬೇಸರ..ನೆನಪುಗಳ ಹಸಿರನ್ನ ಮತ್ತೆ ಅಗಲಿಕೆಯ ಬೆಂಗಾವಲನ್ನ ಎರಡನ್ನೂ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಟ್ಟು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮರೆಯಾಗ್ತೀಯ ನೀನು.. ಆಗಷ್ಟೇ ಮೈ ತಾಕಲೋ ಬೇಡವೋ ಅನ್ನೋ ತಂಗಾಳಿಯ ಚಳಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಗುನುಗ್ತೀನಿ.. "ಜೀವನ್ ಮೀಠೀ ಪ್ಯಾಸ್ ಯೆ ಕೆಹೆತೆ ಹೋ.." ಅಂತ.. :)

ಮಳೆ..

2007-05-10T18:36:00.000+05:30

ಇಂದು ನೆನ್ನೆಯದಲ್ಲ.. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸಂಬಂಧ.. ಪ್ರೀತಿಯ ಋತು ನೀನು.. ವರ್ಷ ಧಾರೆ.. ಏನಿದು ಅಸಂಬದ್ಧವಾಗಿವೆ ಮಾತುಗಳು ಅನಿಸ್ತಾ ಇದೆಯಾ..? :) ಇರಬಹುದೇನೋ.. ತುಂಬಾ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳನ್ನ ಓದಿದೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ.. ನೀನು ತನು-ಮನದ ಭಾವನೆಗಳ ಕೆಣಕುವ ಮೋಡಿಗಾರ ಅಂತ ಗೊತ್ತು.. ಆದರೆ.. ಹಲವು ಮನಗಳಿಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಸುವ ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿ ನೋಡಿದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗತ್ತೆ..ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲ್ಲ ಜನ.. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನೇ ಮರೆಯುವ ಪರಿಯನ್ನ ಬರೀತಾರೆ..:) ನೀ ನೀಡುವ ತಲ್ಲಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೀತಾರೆ.. ಸುಮಾರು ದಿನಗಳಿಂದ.. ಅಲ್ಲಲ್ಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯೋ ಆಸೆ ನಂಗೆ.. ಒಂದೆರಡು ಸಲ ಬರೆದದ್ದೂ ಇದೆ.. ಆದರೆ ಅದ್ಯಾಕೋ ಇವತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸೋ ಕಲ್ಪನೆ ಬಂತು.. ನೀನೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಥರ.. ಒಂದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅಂದ್ರೆ.. ನೀನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣ್ತೀಯಾ ಪ್ರೀತಿ ಕಾಣಲ್ಲ.. ಅಷ್ಟೇ.. ಆದರೆ ನೀವಿಬ್ರೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕೋ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಥ ಸಾಮ್ಯ ಅಂತೀಯ.. ಈಗ ಬೇಡ ಪ್ರೀತಿ ವಿಚಾರ.. ಮಾತಿಗೆ ಬಂತು ಹೇಳಿದೆ :)

ನಿನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶ.. ತನುವಿನ ಅಣು-ಅಣುವನ್ನೂ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುತ್ತೆ.. 'ರೋಮಾಂಚನ..' ಗೊತ್ತಲ್ಲ..? ನಿನಗೇನೂ ಹೊಸದಲ್ಲ ಬಿಡು..:) ನೆನಪುಗಳನ್ನ.. ಭಾವನೆಗಳನ್ನ ಕೆಣಕುತ್ತೆ.. ನಿನ್ನ ಶಬ್ದ, ಅಬ್ಬರ, ಭರಾಟೆ.. ಮಿಂಚು, ಸಿಡಿಲು.. ಎಲ್ಲವೂ ಅಭೂತಪೂರ್ವ.. ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ನೀ ನೀಡುವ ಅನುಭವಗಳನ್ನ ಬಣ್ಣಿಸುವಾಗ..ನಾ ಬರೆಯುವ ಪದಗಳು ಅಶಕ್ತವಾಗುತ್ತೆ..ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಪದಗಳ ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡೋ ಆಸೆ.. ನೀ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಹೋದ ಜನುಮದಲ್ಲಿ ನವಿಲಾಗಿದ್ದೆನಾ.. ಅಂತ ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಯೋಚಿಸಿ ಮುಗುಳು ನಗೆ ನಕ್ಕೀದಿನಿ ನಾನು.. ಹೃದಯ ತುಂಬುವಂಥ ಮುಗುಳು ನಗೆ ಕೊಡೋ ಶಕ್ತಿ.. ನಿನಗೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರೀತಿಗೆ ತಾನೆ ಇರೋದು.. :) ಮತ್ತೆ ಪ್ರೀತಿ.. ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ.. ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾರು ಬಹಳ ಇಷ್ಟ ಅಂತ ಹೇಳೋದು.. ಬಹಳ ಕಷ್ಟ.. ನಿಮ್ಮ ಸಾಮ್ಯ.. ನಿಮ್ಮ ಸನಿಹ.. ಬದುಕನ್ನು ಮರೆಸುತ್ತೆ..:)

ಇನ್ನೊಂದೇನು ಗೊತ್ತಾ..? ನಿನ್ನ ಬರುವು ಮನಕಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ.. ಇಡೀ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೇ ತಾಜಾತನ ತುಂಬುತ್ತೆ.. ಏನೋ ಹೊಸತು.. ಏನೋ ಗೆಲುವು.. ಏನೋ ಸಂತಸ.. ನೋವ ಮರೆಸಿ ಕನಸು ಹೆಣೆಸೋ ಕಲೆಗಾರ ನೀನು..

ನನ್ನ ಬರಹ ಅಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಯ್ತೇ ನಿಂಗೆ..? :) ಯಾಕೆ ಹೇಳು ಈ ನಗು.. ನೀ ಬರೋ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಕೊಡ್ತಾ ಇದೀಯ ನೀನು ನನಗೀಗ.. ಆ ಕಾರ್ಮೋಡಗಳು ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ತಾ ಇವೆ... ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಆಗಮನದ ನಿರೀಕ್ಷೆ..ಓಹ್.. ಸಾಕು ಇನ್ನು ಬರೆಯೋಕಾಗಲ್ಲ.. ನೀನು ನನ್ನ್ಹತ್ರ ಬಂದಾಗ.. ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನನ್ನ ತೋಯಿಸಿ.. ನನ್ನನ್ನೇ ಮರೆಯೋದು ಬಿಟ್ಟು ಬರೀತ ಕೂತ್ಕೋತೀನಾ ನಾನು..?:) ನೀನೇ ತಾನೇ ಸ್ಪೂರ್ಥಿ ನಾ ಬರೆಯೋದಕ್ಕೆ.. ಮತ್ತೆ ಬರೀತಿನಿ ಬಿಡು.. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನೀನು-ನಾನು.. ಬೇರೆ ಎಲ್ಲ ಆಮೇಲೆ.. :)

ವಾಚಾಳಿ..

2007-04-18T13:14:00.000+05:30

ದಿನ ಬೆಳಗಾದ್ರೆ ಏನೇ ನಿನ್ನ ಕಾಟ ಅಂತಿಯಾ? ಅಲ್ಲಾ ಸೂರ್ಯ ನೂ ದಿನ ಬೆಳಗದ್ರೆ ಬರ್‍ತಾನೆ.. ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಬೇಜಾರಾಗುತ್ತಾ ಅವನು ಬಂದ್ರೆ.. ನಿಜ ಅಂದ್ರೆ ಅವನು ಮರಳಿ ಬಂದ್ರೇನೆ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಅಂತ ಶುರು ಆಗೋದು ಅಲ್ವಾ? ಅವನು ಬಂದ್ರೇನೆ ಬೆಳಗು ಅವನು ಬಂದ್ರೇನೆ ಬದುಕು...

ಹಾಗೆ ನಾನೂ ಕೂಡ.. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿನೇ ಇಲ್ದೇ ಬದುಕೋ ಜನಕ್ಕಿಂತ ನಾನು ವಾಸಿ ಅಂತ ನಿನಗನಿಸಲ್ವ.. ನಕ್ಕೋ,ಅತ್ತೋ, ಕೋಪ ಮಾಡ್ಕೊಂಡೋ, ವಟ ವಟ ಅಂತ ಮಾತಾಡ್ಕೊಂಡೋ.. ಹೇಗೋ.. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ..ಜೀವನದ ಫೀಲ್ ನ ನಾನು ನಿಂಗೆ ಕೊಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ನಿನಗನಿಸಲ್ವಾ? ಯೋಚನೆ ಮಾಡು.. ನಾನಿಲ್ದಿದ್ರೆ.. ಬಿಕೋ ಅನಿಸಲ್ಲ..?

ಏನು ಜಂಭದ ಕೋಳಿ ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಕೊಂತೀಯ ಅಂತ ಬೇಕಾದ್ರೂ ಅನ್ಕೋ.. ನಾನು ಸುಮಾರು ದಿನಗಳವೆರೆಗೆ ನಿನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇರಲ್ಲ ಅಲ್ಲ.. ಆವಾಗ ಇದನ್ನ ಓದು (ಆ ದಿನ ಬರದೇ ಇರಲಿ ಅಂತಾನೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ.. ಆದ್ರೂ..) ನಿಂಗೆ ನಿಜ ರಿಯಲೈಜ್ ಆಗತ್ತೆ..

ಸುಮ್ನೆ ಕೂತು.. (ಐ ಮೀನ್.. ಮಾತಾಡ್ದೆ ಸುಮ್ನೆ ಕೂತು :) ) ರೂಢಿ ಇಲ್ಲ ನಂಗೆ.. ಮಾತಾಡ್ಬೇಕು ಆಂತ ಅನಿಸಿದಾಗ ಮಾತಾಡ್ಬೇಕು.. ಮಾತಾಡೋಕೆ ಟಾಪಿಕ್ ಬೇಕು ಅಂತಾನೂ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.. ಈಗ ಕುಟ್ತಾ ಇದೀನಲ್ಲ ತೌಡು.. ಇದೇ ಥರ ಮಾತಾದ್ರೂ ಸಾಕು.. :) ಅಲ್ಲ ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಭಾಷೆ ಅಂತ ಇರೋದು ಯಾಕೆ ಅಂತಾ..? ಮನಸಿಗೆ ಬಂದದ್ದನ್ನ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸೋಕೆ ಅಂತ ತಾನೆ..? ಸೊ.. ಮಾತಾಡ್ಬೇಕು.. ಮಾತಾಡ್ತಾನೇ ಇರಬೇಕು.. ಅದೂ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡೊ ಮಜಾ ನೇ ಬೇರೆ (ಕಾಟ ಅಂತ ನೀನು ಅನ್ಕೋಬಹುದೇನೋ.. ಆವಾಗಾವಾಗ.. ಎನೂ ಮಾಡಕಾಗಲ್ಲ ಸಾರ್.. ಸ್ವಲ್ಪ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ.. :) ) ಈಗ ಅಂತೂ ಬ್ಲಾಗ್ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಬಿಟ್ಟಿದೆ..ಮಂಗನ ಕೈಗೆ ಮಾಣಿಕ್ಯ ಸಿಕ್ಕ ಹಾಗೆ (ನಾನು ಬ್ಲಾಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇರೋದು.. ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ..;-) ) ಒಂದೊಂದ್ ಸಲ ನೀನಿಲ್ದೆ ಇದ್ರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ.. ಬ್ಲಾಗ್ ಇದೆಯಲ್ಲ.. ನೀನು ಅನ್ಕೊಂಡು ಮಾತಾಡೋಕೆ.. ಈಗ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀನಲ್ಲ ಹಾಗೆ.. :)

ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ನೀನು ನೀನೇ.. ಬ್ಲಾಗ್ ನಿನ್ಮುಂದೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ :)

ಸಾಕು ಅನ್ಸುತ್ತೆ.. ಉಫ್.. ಸುಸ್ತಾಯ್ತು.. :)

ನಿನ್ನ ನೆನಪು

2007-04-18T09:33:00.000+05:30

ನಿನ್ನ ನೆನಪು

ನಗೆ ಗೊಂಚಲು

ನಿನ್ನ ನೆನಪು

ಕಂಬನಿ ಹೊನಲು

ನಿನ್ನ ನೆನಪು

ಕಲ್ಪನೆಗಳ ತವರೂರು

ನಿನ್ನ ನೆನಪು

ಹೊಸ ಭಾವಗಳ ಚಿಗುರು

ನಿನ್ನ ನೆನಪು

ನನ್ನ ಪ್ರತಿ ಉಸಿರು

ನಿನ್ನ ನೆನಪು

ಮಿನುಗುವ ಕಣ್ಮಿಂಚು

ನಿನ್ನ ನೆನಪು

ಲಘು ಕಂಪನದ ಕೋಲ್ಮಿಂಚು

ನಿನ್ನ ನೆನಪು

ಬದುಕಿನಾಸರೆ

ನಿನ್ನ ನೆನಪು

ಪ್ರೀತಿಯ ಸೆಲೆ

ನೀನು..

ಪ್ರೀತಿ..

ನನ್ನ ಬಾಳ ಸಂಗಾತಿ..

ಅಳುಕು..

2007-04-13T18:13:00.000+05:30

ಇಂದು ಸಂಜೆ ಏನೋ ಅಳುಕು ಮನದಲ್ಲಿ.. ಏನು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಅರ್ಥಾನೂ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ.. ಯಾವುದೋ ನೋವಿನ ಎಳೆ.. ಏನೋ ತಳಮಳ..
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಏನೋ ತಡಕಾಡುತ್ತಿರೋ ಅನುಭವ..ಒಂದೊಂದು ಸಲ ಬದುಕೇ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಿರದ ವಸ್ತುವಿಗಾಗಿ ತಡಕಾಡುವುದೇನೊ ಅನ್ನೋ ಭಾವನೆ.. :) ಈ ಮನಸು, ಅದರ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಅದರ ಆಳ.. ಅದರ ನಿರೀಕ್ಷೆ.. ಅದರ ತಳಮಳ ಎಲ್ಲ ನೋಡಿದರೆ.. ನನಗೆ ನಾನೇ ಅಪರಿಚಿತಳು ಅನಿಸುತ್ತೆ..ಅಂಥದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಮನಸು ನನ್ನನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಅನ್ನುತ್ತೆ ಈ ಮುಗ್ಢ ಮೂರ್ಖ ಮನಸು..ಎಷ್ಟು ಗೊಂದಲಮಯ ಅಲ್ವಾ?? :)

ದಿನದ ರಭಸದ ಜಂಜಾಟಗಳಲಿ.. ಹೊರ-ಪ್ರಪಂಚದ ಸೊಗಸು ಸವಿಯುವ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ.. ದಿನ-ನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸದ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ.. ಮೆಲ್ಲನೆ ಇಣುಕಿ ನೋಡುತ್ತೆ ಮನ.. ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಂತಿರೋ ಇದು.. ಒಂದೊದು ಸಲ ಇಲ್ಲದ ತಲ್ಲಣ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತೆ..
ಮನಸು ಅನ್ನೊದೇ ಇಲ್ಲ್ದಿದ್ರೆ..?! ಅದರಿಂದಾಗೋ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ಮತ್ತು ಹಾನಿಗಳ ಬಗ್ಗೆನೇ ಪುಟಗಟ್ಟಲೇ ಬರೀಬಹುದೇನೋ.. ಈ ಮನಸು ಮತ್ತೆ ಬುಧ್ಧಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡೊ ರೀತಿ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತೆ.. ಒಂದು ಸಲ ಮನಸಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಇಷ್ಟ ಆಗಲ್ಲ ಇನ್ನೊಂದು ಸಲ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಮನಸು ಇಷ್ಟ ಆಗಲ್ಲ.. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಎರಡೂ ಗೆಳೆಯರು.. ಈಗ ಬರೀತಿದಿನಲ್ಲ.. ಇದು ಮನಸು ಅನ್ಲಾ? ಅಥವ ಬುದ್ಧಿ ನಾ?

ಮನಸೆ ಓ ಮನಸೆ ಎಂಥಾ ಮನಸೆ..ಮನಸೆ ಒಳ ಮನಸೆ.. ಕೇಳಿದೀರ ಈ ಹಾಡು..? :)

ಏನೇ ಇರಲಿ ಮನಸಿಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸೋಕೆ ಇರೋ ಈ ಮುದ್ದಾದ ಭಾಷೆಗೆ.. ಈ ಹಾಳೆಗೆ.. ಈ ಲೇಖನಿಗೆ ನಾನು ಚಿರ-ಋಣಿ.. ಇವಿರಲಿಲ್ಲ ಅಂದರೆ.. ನನ್ನ ಆಂತರಿಕ ಬದುಕನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದೇ ಅಸಾಧ್ಯ...

ನೀನು- ನಿನ್ನ ನೆನಪು..

2007-03-06T18:13:00.000+05:30

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನಪುಗಳೂ ಸಹ, ಥೇಟ್ ನಿನ್ನ ಥರಾನೆ.. ನನ್ನ ಜೊತೆ ತುಂಟಾಟ ಆಡುತ್ವೆ.. ನನ್ನ ಸತಾಯಿಸಿ, ನಗಿಸಿ, ಅಳಿಸಿ.. ಒಮ್ಮೆ ಕೆನ್ನೆ ಕೆಂಪಗಾಗಿಸಿದ್ರೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣು.. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಸುಮ್-ಸುಮ್ನೆ ಸ್ಮೈಲ್ ಮಾಡಿ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯೆಲ್ಲ ನೋಯುತ್ತೆ.. ಆದರೂ ಬೆನ್ನು ಬಿಡಲ್ಲ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು..

ನೀನು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರಾನೆ ಇದ್ರೂ.. ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರ.. ನೀನು ನನಗೆಷ್ಟು ಹತ್ತಿರಾನೋ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ
ಹತ್ತಿರ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು.. ಯಾಕಂದ್ರೆ ನೆನಪುಗಳು ಬೇಕು ಅನಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಹತ್ರ ಓಡಿ ಬರುತ್ವೆ.. ಒಂದೊಂದು ಸಲ ನೀನೂ ಕೂಡ ಹಾಗೆ ಮಾಡಕಾಗಲ್ಲ.. ನೀನು ನನ್ನವನಾದ್ರೂ.. ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ಎಕ್ಸ್ಲೂಸಿವ್ಲಿ ನನ್ನವು.. ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಒಂದಿನ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ದೂರ ಆಗಬಹುದು.. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ಹಾಗಲ್ಲ.. ಅವು ಎಂದೆಂದೂ ನನ್ನವು.. ಮತ್ತೆ ಎಂದೂ ನನ್ನಿಂದ ದೂರ ಆಗೋಲ್ಲ ಅವು..

ಆದರೆ ಏನು ಗೊತ್ತಾ? ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನಿನಗೆ ತುಂಬ ಅಡಿಕ್ಟ್ ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ಹಳೆ ನೆನಪುಗಳು ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟರೂ.. ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಇನ್ನೂ ಮಧುರವಾದ ಮಹಲುಗಳನ್ನು ಮಜಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟೋ ಆಸೆ.. ಹೊಸ-ಹೊಸ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಹೆಣೆಯೋ ಆಸೆ.. ಇವತ್ತಿನ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ನಾಳೆ ಸತ್ಯ.. ನಾಡಿದ್ದು ಮತ್ತೊಂದು ಸವಿ-ನೆನಪು..

ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯೋ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲೇನೋ ಒಂಥರ ಉಲ್ಲಾಸ ತುಂಬಿರುತ್ತೆ.. ಅದಕ್ಕೇ ಏನೋ ಆ ಕ್ಷಣಗಳ ನೆನಪು ಕೂಡ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ತಾಜಾತನ ತುಂಬುತ್ತವೆ.. ಬದುಕಿನ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಬಲು ದೂರ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತೆ ನನ್ನ.. ನಿನ್ನ ಆ ನೆನಪುಗಳು..

ನೀನೂ ಹುಡುಗ.. ತುಂಬ ತುಂಟ ಕಣೋ ನೀನು.. ನನ್ನ ಮನಸಿನ ಬೇಲಿಯನ್ನು ಸರಾಗವಾಗಿ ದಾಟಿ ಬಿಡ್ತೀಯ ನೀನು.. ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕೆಣಕಿ ಕೆರಳಿಸೋ ನಿನ್ನ ಚಾಲಾಕುತನ ನಂಗಿಷ್ಟ.. :-)

ಇದೇ ಪ್ರೀತಿನಾ ..? ಬದುಕನ್ನೇ ಮರೆಸೋದೇ ಪ್ರೀತಿನಾ ಹುಡುಗ..?

इक दूजे के लिये...

2006-11-27T16:20:00.000+05:30

मेहेंदी रंग लाने तक
हाथों ने किया इतेंजार
तो कौन किसके हो
शुक्र गुजार्?

मेहेंदी थी खुश नसीब
जो उन नर्म हाथों पे सजी..?

या फिर हथेंलियां थे खुश नसीब
जिन पे मेहेंदी का गेहेरा रंग खिला..?

ಆಶಯ..

2006-11-02T09:13:00.000+05:30

ನಿನ್ನ ಮನದ ಕದವ ತಟ್ಟಿ
ಇಣುಕಿ ನೋಡುವ ಆಸೆ

ಮನದಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ ಮುಗ್ಧ ಭಾವಗಳ
ತಟ್ಟಿ ಎಬ್ಬಿಸುವಾಸೆ

ಆ ನಿನ್ನ ಹುಸಿ ಮುನಿಸ
ಕೆಣಕಿ ಕೆರಳಿಸುವಾಸೆ

ಆ ಕಣ್ಣಿನಂಚಿನಲಿ
ಪ್ರೀತಿ ಚಿಮ್ಮಿಸುವಾಸೆ

ನಿನ್ನ ಮನದಂಗಳದಿ
ಬಣ್ಣ ತುಂಬಿಸುವಾಸೆ

ಮನ ಕಲಕುವ ನೋವುಗಳ
ನಿನ್ನ ಮನದಿ ಅಳಿಸುವ ಆಸೆ

ಆ ಕೆಂದುಟಿಗಳಲಿ
ನಗೆ ಹೂ ಅರಳಿಸುವಾಸೆ

ನಿನ್ನ ಆ ನಗುವಿನಲಿ
ನನ್ನೇ ಮರೆಯುವ ಆಸೆ

ನಿನ್ನ ಸಂತಸವೊಂದೆ
ಈ ಮನದ ಒತ್ತಾಸೆ

ನನ್ನುಸಿರ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ
ನಿನಗೆ ಮುಡಿಪಿಡುವಾಸೆ...!!!

ನಾನು ಮೌನಿಯಾದೆನೆ?

2006-10-31T15:41:00.000+05:30

ಸರಿ ಸುಮಾರು ದಿನಗಳಿಂದ ಈ ಯೋಚನೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುಳಿದಾಡುತ್ತಿದೆ, ನೆಲೆಯಿರಲು ಸ್ಥಳವಿರದ ಅಲೆಮಾರಿಯಂತೆ!! ಅದಕ್ಕೇ ಈ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಒಂದು ನೆಲೆ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ, ಈ ವಿಚಾರದ ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಈ ಲೇಖನ.
ಒಕ್ಕಣಿಕೆಯೂ ಆಯ್ತು, ಪೀಠಿಕೆಯೂ ಆಯ್ತು, ಮುಂದೇನು? ಈ 'ಮುಂದೇನು?' ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ತುಂಬ ದಿಗಿಲು ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತದು. ಅದಕ್ಕೇ ಸುಮ್ನೆ ಮುಂದುವರೀತಾ ಇರೋದೇ ಒಳ್ಳೇದು.. ಸರಿ ಸುಮಾರು ದಿನಗಳಿಂದ ಏಕೋ ಹೀಗೆ ಅನಿಸತೊಡಗಿದೆ..
ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ೨೩ ವಸಂತಗಳು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನ್ನಡದ ಸೊಗಡನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದ ಜೀವಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ಹಪ ಹಪಿಸುವ ದಿನವೊಂದು ಬರಬಹುದು ಅಂತ ಊಹಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪುರವರ 'ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ' ಗುನ ಗುನಿಸುತ್ತ ಬೇಂದ್ರೆ ಅಜ್ಜನ ಸಾಧನಕೇರಿಗೆ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತ ಮಜವಾಗಿದ್ದದ್ದು ನೆನಪಾದರೆ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ತಾನಾಗೇ ಮೂಡುತ್ತೆ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ.
ಆ ದಿನಗಳನ್ನು ಈ ದಿನಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಅಬ್ಬಾ ಎಷ್ಟೊಂದು ಅಂತರ.. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮೀಡಿಯಂ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ರಾದ್ಧಾಂತ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಇತ್ತು.:) ಕನ್ನಡ ಇಂಗ್ಲೀಷಿಗಿಂತ ತುಸು ಕೆಳಗೇ ಅಂತ ತಲೆ ತುಂಬಿದವರೂ ಸುಮಾರು ಜನ. ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ನಲ್ಲಿ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದಾಗಲಂತೂ ನನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಎಣೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ..
ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಯ್ತು ನೋಡಿ ನಮ್ಮ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲರ ಆಕ್ರಮಣ..:) ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ.. ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಬರ ಬರುತ್ತ ಅಷ್ಟೇನೂ ಕಷ್ಟ ಅಂತ ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಈಗಂತೂ ಬಿಡಿ ಮಾತೄ ಭಾಷೆ ಕನ್ನಡವೋ ಇಂಗ್ಲೀಷೋ ಯೋಚಿಸಿ-ಆಲೋಚಿಸಿ ಹೇಳುವ ದಿನಗಳು ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿವೆ.. ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಾಸು ಹೊಕ್ಕಾಗಿದೆ.
ಹಾಗಂತ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ. ಅದು ಇರೋದ್ರಿಂದಾನೇ ನಾವು ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಾದ್ರೂ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲದೇ ಬದುಕಬಹುದಾದ ದಿನಗಳನ್ನು ನಾವು ನೋಡುತ್ತ ಇರುವುದು. ಬೇಜಾರು ಆ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲ..
ಮೊದಲ ಮಾತು ಕಲಿತದ್ದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿತದ್ದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ, ಗೆಳೆಯ-ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಬಳಗದವರೊಂದಿಗೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೇ ಹರಟಿದ್ದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ. ಇಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕನ್ನಡ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಡು ಅಂದ್ರೆ ಕಷ್ಟ ಆಗೋಲ್ವೇನ್ರೀ?
ವಾರದ ಐದು ದಿನಗಳು ೮-೧೦ ಗಂಟೆಯಂತೆ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ. ಹೋಗಿ ಬರೋಕೆ 'ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರು' ನಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಎಂದರೆ
ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಗಂಟೆ. ಉಳಿದ ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ೮ ಗಂಟೆ ಕುಂಭಕರ್ಣನ ವಂಶದವಳಂತೆ ನಿದ್ರಾ ದೇವತೆಗೆ ಶರಣಾದರೆ ಉಳಿಯೋದು ೪ ಗಂಟೆಗಳು ಮಾತ್ರ.ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ, ಊಟ, ಮನೆ, ಮಕ್ಕಳು, ದೂರದರ್ಶನ.. ಒಂದಾ ಎರಡಾ.. ಎಲ್ಲ್ರೀ ನನ್ನ ಕನ್ನಡ?
ಆ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕಾ ಆಂಗ್ಲ ವಂಶದವರಂತೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸುರಿಮಳೆ.. ಬೇರೆ ದಾರೀನೂ ಇಲ್ಲಾರೀ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕನ್ನಡ ಬರೋದಿಲ್ವೇ.. ಇಂಗ್ಲೀಷಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡೋದು ಚಂದಾನೇ.. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕ್ರೀ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಆತ್ಮೀಯತೆ? ಮೊದಲೇ ಕಚೇರಿಯ ನೂರಾರು "ಇಷ್ಯೂ" ಗಳು.. ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮಾತಾಡಿದರೂ ಕೆಲಸಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಮಾತ್ರ..
ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನ ಬರೀತಿರೋ ಹಾಗೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ತಾನೇ ತಾನಾಗೆ ಬರ್‍ತಾ ಇದೆ.. ನಮ್ಮ ಸಹಜ ಭಾವನೆಗಳಿಗೂ ಕನ್ನಡದ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ ಅಂತ ನಿಮಗನಿಸಲ್ವಾ?
ಹೀಗಾಗಿ ತುಂಬಾ ಸಲ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ ಇರತ್ತೆ, ಹೃದಯ ಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತಾಡಿ, ಹರಟಿ ಯುಗಗಳಾದವೇನೋ ಅಂತ.. ಈ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್, ಮೊಬೈಲ್ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾಕ್ಯನೇ ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸುವ ಹುನ್ನಾರದಲ್ಲಿದೆ ಜಗತ್ತು.. ಇನ್ನು ಹರಟೆ..? ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಮಾತು ಬೆಳ್ಳಿ ಮೌನ ಬಂಗಾರ ಅಂತ ಬರೆದಿದ್ದ ನನಗೆ.. ಈಗ ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡೋರು ಸಿಕ್ರೆ ಸಾಕಪ್ಪ ಅಂತ ಅನಿಸೋಕೆ ಶುರು ಆಗಿದೆ. ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸರ್‍ಆಗವಾಗಿ ಬಂದ್ರೆ ಎಷ್ಟು ಚಂದ ಅಂತಿದ್ದವಳು ಈಗ "ಚಂದಕಿಂತ ಚಂದ ನೀನೇ ಸುಂದರ' ಅಂತ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮನ ಬಿಚ್ಚಿ ಕೊಂಡಾಡುವಂತೆ ಅನಿಸ್ತಾ ಇದೆ.
ಹೀಗೆಲ್ಲ ವಿಚಾರ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋವಾಗ..'ನಾನು ಮೌನಿಯದೆನೇ?' ಅಂತ ಸಂದೇಹ ಬಂದಿದ್ದೂ ಇದೆ. ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಏನೇ ಅನ್ನಿ ನಮ್ಮತನವನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸೊಕೊಂಡರೇ ಚಂದ..
ಅಂದ ಹಾಗೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.. ಬದುಕಲು ದಾರಿ ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆತು ಹೋಗಿರುವ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ..
ನಿಮಗೂ ಎಂದಾದರೂ ಹೀಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದುಂಟಾ? ಹಾಗಾದರೆ ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ಸಫಲ.. ಸರಿ ಹಾಗಾದರೆ ಯಾವಾಗಲಾದ್ರೂ ಭೇಟಿ ಆದಾಗ ಹರಟೋಣ.. :)

ಅರ್ಪಣೆ

2006-10-06T12:26:00.000+05:30

ಮನಸೆಂಬ ಕೂಸಿಗೆ
ಕನಸುಗಳ ತುತ್ತನುಣಿಸಿ
ಭಾವನೆಗಳ ಮುತ್ತನಿಟ್ಟು
ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಆಟಿಕೆ ನೀಡಿ
ಪ್ರೀತಿಯ ಅಕ್ಕರೆಗರೆದು
ಮಂದಹಾಸವ ಉಡುಗೊರೆ
ನೀಡಿದ ನಿನಗೆ
ನನ್ನ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ನಮನ
ನಿನಗಾಗಿ ನನ್ನ ಈ ಪುಟ್ಟ ಕವನ

ಗಗನ

2006-09-28T09:16:00.000+05:30

ಗಗನ...
ಓ ವಿಶಾಲ ಗಗನವೇ
ನೀ ಎನ್ನ ಆದರ್ಶ..
ಅಡಗಿರುವವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ
ನೂರಾರು ರಹಸ್ಯ..
ವಿವರಿಸ ಹೋದರೆ ಅವನ್ನು
ಅದೊಂದು ಹುಚ್ಚು ಸಾಹಸ..
ಆದರೂ,
ಬೆಳಗಿನಿಂದ-ಬೈಗಿನವರೆಗೆ ಆಗುವ
ಬಣ್ಣದ ಬದಲಾವಣೆ
ಮೂಡಿಸುವವು ನನ್ನಲ್ಲಿ
ಎನೇನೋ ಕಲ್ಪನೆ
ಆ ನಿನ್ನ ತಿಳಿ ನೀಲಿಯ ನಿರ್ಮಲತೆಯ
ಒದಗಿಸಬಲ್ಲೆಯ ನೀ ನನ್ನ ಮನಕೆ
ಚುಮು ಚುಮು ಬೆಳಗಿನ
ಆ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಲವ-ಲವಿಕೆಯ
ತುಂಬಬಲ್ಲೆಯಾ ನೀ ನನ್ನಲಿ?
ಮಳೆ-ಬಿಸಿಲಿನ ಆಲಿಂಗನದಿಂದ
ನಿನ್ನಂಗಳದಲಿ ಮೂಡುವ
ಆ ಮಳೆ ಬಿಲ್ಲ ರಂಗುಗಳ
ಹರಡಬಲ್ಲೆಯಾ ನೀ ನನ್ನ ಬದುಕಲೂ..?
ಒ ನೀಲಿಯಾಗಸ..
ನಿನ್ನ ವೈಶಾಲ್ಯತೆಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವ
ಒದಗಿಸು ನನ್ನ ಹೃದಯಕೆ
ನೀಡೆನಗೂ ಒಂದು ಅವಕಾಶ
ಹೃದಯವಂತಳಾಗಿ ಬಾಳುವುದಕೆ..

2006-06-22T18:37:00.000+05:30

Sharing an internal virtual world with an external virtual world